Monasterio de San Pelay

Het Monasterio de San Pelay is een kloostergebouw naast de kloof Barranco de Sía in de Pyreneeën, met drie absidiën en een Lombardische fries als decoratieve elementen. Het interieur wordt gestructureerd door groepen cilindervormige zuilen die via een gewelfd passage met een lager gelegen gebied zijn verbonden.

Het klooster was in bedrijf tot de 11de eeuw en werd later beheerd als een uitbreiding van San Juan de la Peña. Deze overgang betekende het einde van zijn onafhankelijkheid en zijn nieuwe rol binnen een groter monastiek netwerk.

Het gebouw toont mozarabische kenmerken en behoort tot de vroeg-romaanse stijl van de regio, veel voorkomend in de bergen van Alto Gállego. De constructie weerspiegelt de bouwtraditie die in dit deel van Aragon gebruikelijk was.

De plaats is bereikbaar via het wandelpad GR-15 vanuit Biescas, passerend door de kloof en leidend naar informatiepanelen in verschillende talen. Bezoekers moeten voorbereid zijn op bergachtig terrein en geschikt wandelgereedschap meenemen.

Een spiraalvormige trap leidt naar beneden naar een verborgen ondererk onder het hoofdniveau. Dit verborgen ondergedeelte was een bijzondere eigenschap van vroegmiddeleeuwse kloosterindelingen in de regio.

Locatie: Biescas

Architectuurstijl: Mozarabic architecture

GPS-coördinaten: 42.61140,-0.30250

Laatste update: 14 december 2025 om 19:05