Harku Manor

Harku Manor is een woonhuis met twee verdiepingen gebouwd in neorenaissancestijl, met belangrijke wijzigingen voltooid in 1875. Het hoofdgebouw herbergt nu het Instituut voor Experimentele Biologie en ligt in een ruim park van 20 hectare met een vijver met vijf verbonden eilanden.

Voor het eerst gedocumenteerd in 1372 onder controle van de Livonische Orde, werd het landgoed een belangrijke locatie in de regionale geschiedenis. In 1710 was het de plaats waar Rusland en Zweden een capitulatieverklaring ondertekenden.

Het landhuis toont de evolutie van de Baltisch-Duitse adellijke invloed door zijn architectonische overgangen van middeleeuwse vesting naar neo-renaissance residentie.

Het terrein is toegankelijk voor bezoekers, met het park en buitenruimtes open voor vrij onderzoek. Bezoeken overdag werken het beste om de architectuur duidelijk te zien en comfortabel door de parken te lopen.

Het terrein bevat de ruïnes van een middeleeuws broeikaasgebouw en historische veefaciliteiten gebouwd in verschillende perioden. Deze overblijfselen tonen hoe het landgoed zijn activiteiten door verschillende landbouw- en beheerseratijdperken heeft ondersteund.