Fort Wilhelm

Fort Wilhelm was een fortificatie in Bremerhaven met een halfronde baksteenstructuur die zich over land aan de Wezer-monding uitstrekte. Het gebouw had twee verdiepingen en achttien kanonnen gepositioneerd om de haven te verdedigen.

Het Koninkrijk Hannover bouwde het fort in 1834 om de nieuwe haven te beschermen en de controle over de Wezer-monding veilig te stellen. Na integratie in Pruisen werd de faciliteit in 1866 verlaten en diende kortstondig als cholerahospitaal.

De naam verwijst naar Wilhelm van Brunswijk, die Hannover regeerde. De resten van de locatie herinneren aan een tijd toen fortificaties het gezicht van de stad bepaalden.

De locatie bevindt zich aan de Wezer-monding en is bereikbaar met openbaar vervoer vanuit het stadscentrum. Aangezien er weinig van de originele structuur overblijft, is het bezoek vooral geschikt voor geïnteresseerden in lokale geschiedenis.

Het fort bewaarde tijdelijk de boegspriet van de Deense fregat Christian VIII na het zinken ervan in 1849. Het scheepsversieringsstuk werd later door Hertog Ernst II van Coburg verworven en naar elders verplaatst.