Wasserbauhalle

De Wasserbauhalle is een structuur met een golfvormig betonnen dak dat zich 70 meter lang en 25 meter breed uitstrekt, met externe steunpunten die een onbelemmerde binnenruimte creëren. Na renovatie in 2014 dient het nu als centraal werkplaatscentrum met grote montageruimtes en kantoren voor de Technische Universiteit.

Ernst Neufert en Alfred Mehmel ontworpen deze structuur in 1957 als vervanging van de waterboufaciliteit die werd vernietigd tijdens het bombardement op Darmstadt in 1944. Het nieuwe gebouw belichaamde het verlangen om de beschadigde stad opnieuw op te bouwen met behulp van moderne bouwmethoden.

Het gebouw toont bouwmethoden uit de jaren 1950 door zijn dunne betonschaal en gele klinksteen, typisch voor universiteitsstructuren uit die tijd. Deze materiaalkeuzes en vorm weerspiegelen hoe architecten toen moderne functie combineerden met nieuw ontwerpdenken.

Het gebouw is gemakkelijk bereikbaar met het openbaar vervoer en ligt op de campus van de Technische Universiteit. Grote open ruimtes maken navigatie eenvoudig, hoewel toegang tot bepaalde gebieden beperkt kan zijn.

Het gebouw bevat een 15 meter hoge toren die vroeger watertanks huisvestte, wat zijn oorspronkelijk doel in hydraulisch onderzoek weerspiegelt. Dit toerontwerp dient als een stille herinnering aan het wateringenieurwerk dat hier decennialang plaatsvond.

Locatie: Darmstadt

Ontstaan: 1957

Architecten: Ernst Neufert, Alfred Mehmel

Architectuurstijl: Nachkriegsmoderne

Lengte: 70 m

Breedte: 25 m

GPS-coördinaten: 49.87478,8.65620

Laatste update: 14 december 2025 om 19:06