Ruine Dietfurt

De Ruine Dietfurt is een kasteel op een geïsoleerde rotsformatie op ongeveer 620 meter hoogte, met de Donau die langs de basis stroomt. De toren maakt gebruik van de natuurlijke verdedigbare positie van deze verhoogde plek omgeven door water.

Het kasteel stamt uit de middeleeuwen, maar het belang van de locatie strekt zich veel verder uit: de grot onder de ruïne bevat artefacten uit het Laat-Paleolithicum en is één van de belangrijkste archeologische vondsten in Zuid-Duitsland. Dit toont eeuwenlang menselijk gebruik aan.

Tussen 1928 en 1939 diende de plek als ontmoetingsplaats voor de Duitse afdeling van de Orde van de Nieuwe Tempeliers. Vandaag trekken bezoekers eerder omdat van de natuurlijke ligging en historische lagen dan vanwege dit specifieke hoofdstuk.

Toegang tot het terrein hangt af van geleide tours aangeboden door lokale reddingsdiensten, die seizoensgebonden werken. Zorg voor stevig schoeisel en zorg voor steil terrein en nabijheid van de rivier.

Onder het kasteel loopt een grot die door de gehele rotsformatie snijdt, met openingen aan beide zijden die een natuurlijke doorgang vormen. Deze geologische eigenaardigheid maakte de locatie tot een van de rijkste archeologische sites van de regio.