Kapuzinerkloster

Het klooster van de Kapucijnen is een kerk met een enkel schip, zijkapellen en een vierkant koor, met kenmerken van Neo-Romanisch en Neo-Barokstijl. Een houten plafond bedekt nu het interieur in plaats van het originele tongewelf, wat aantoont hoe het gebouw in de loop der tijd werd aangepast.

Het klooster werd in 1626 gesticht en diende later als militair ziekenhuis na een belangrijke slag in 1813. Een brand veroorzaakt door verwaarlozing in het ziekenhuis veroorzaakte ernstige schade en blijft een belangrijk moment in het verleden van het gebouw.

Het klooster herbergt een gemeenschap van monniken die actief religieus leven en bidtradities binnen de muren onderhouden. Bezoekers kunnen het ritme van het kloosterleven voelen terwijl zij door de binnenplaats en kontemplatieven ruimten gaan.

Het gebouw is toegankelijk voor bezoekers die de kerk en het kloosterbinnenplein willen bezichtigen, hoewel respectvol gedrag wordt verwacht. Een bezoek 's ochtends of in de vroege namiddag biedt meestal een rustiger ervaring van de plek.

De ingang bevat een zandstenen nis met een gebeeldhouwd groep van Sint-Elisabeth die van de oorspronkelijke kerkstructuur van 1627 is gebleven. Dit kunstwerk vertegenwoordigt het ambachtelijk vakmanschap van de vroege periode en getuigt stil van de continuteit van de plaats over eeuwen.