Pattington Apartments

De Pattington Apartments is een residentieel complex met 84 eenheden verspreid over een campus van ongeveer 1,1 hectare in de wijk Buena Park in het noorden van Chicago. De gebouwen hebben erkerramen en een binnenpationtwerp dat kenmerkend is voor appartementenbouw uit het begin van de 20e eeuw.

Het complex werd in 1902 gebouwd door bouwers Telford en McWade onder leiding van architect David E. Postle en was destijds het grootste appartementencomplex van Chicago. Het terrein staat op het Nationaal Register van Historische Plaatsen en ontving in 1995 de Richard H. Driehaus Preservation Award.

Het complex toont hoe welgestelde Chicagoers het appartementsleven in het begin van de 20e eeuw herdefinieerden als een vorm van luxe woonruimte. De indeling met binnenplaatsen en erkerramen vertegenwoordigde een verschuiving naar comfort en status voor welgestelde bewoners.

Het complex ligt een blok van het Michiganmeer vandaan en biedt drie garages met laadstations voor elektrische voertuigen voor gemakkelijke toegang. Privétuinen en een gemeenschappelijke patio met meubels bieden buitenruimtes om te verkennen en te genieten.

De oorspronkelijke architectuur is behouden gebleven door gespecialiseerd restauratiewerk dat elementen van meer dan 120 jaar geleden in hun oorspronkelijke staat handhaafde. Deze toewijding maakte het eigendom tot een voorbeeld voor het behoud van andere historische residentiële complexen in de stad.