Sabin Point Light

De Sabin Point Light is een granieten vuurtoren met twee verdiepingen en een lantaarnkamer die 11 meter boven de Providence River uittorent. De constructie bevatte een Fresnel-lens van zesde orde en een mistfluit die elke negen seconden klonk om schepen bij slecht zicht te helpen navigeren.

Deze navigatiehulp begon met bedrijf in 1872 ter ondersteuning van het groeiend rivierverkeer in het gebied van Providence. Het diende decennialang als een cruciaal oriëntatiepunt voor schepen die de nauwe kanalen en wisselende watercondities van de rivier bevaardigden.

De vuurtoren was een werkplek en woonhuis voor lichtbakenwachters en hun families, die ter plaatse woonden en dagelijkse werkzaamheden uitvoerden. Deze arbeiders maakten deel uit van een hechte gemeenschap van rivierlotsmannen en havenstibadoors die afhankelijk waren van het constante licht van de toren.

De vuurtoren stond rechtstreeks in de rivier en was alleen per boot bereikbaar, wat isolatie een dagelijkse werkelijkheid maakte voor degenen die daar woonden. Bezoekers moeten weten dat dergelijke riviergebaseerde structuren tijdens zware stormen en extreme weersomstandigheden moeilijk bereikbaar worden.

De structuur weerstond de verwoestende orkaan van 1938 ondanks de ernstige overstromingsschade die het gebied teisterde. Tijdens deze ramp werd de vrouw van de wachter meerdere malen door floodwaters meegevoerd, maar slaagde er elke keer in veilig terug te keren.