Fort Seybert

Fort Seybert was een Duitse grenspost gebouwd in 1756 langs de South Fork van de South Branch Potomac River in de Appalachen van West-Virginia. Het bestond uit een cirkelvormige palissade met blokhuizen en diende als verdedigingswerk voor de groeiende nederzetting in deze afgelegen bergvallei.

Het fort werd in 1756 opgericht door Duitssprekende kolonisten om hun boerderijen in de grensregio te beschermen. In april 1758 werd het aangevallen en verwoest door Shawnee- en Delaware-krijgers, wat een keerpunt markeerde in de conflicten tussen kolonisten en inheemse volkeren in deze vallei.

De plaats vertelt het verhaal van vroege grensvestigingen en toont hoe Europese kolonisten en inheemse Amerikanen naast elkaar leefden in deze bergachtige streek. De overblijfselen getuigen van de spanningen die de eerste jaren van de vallei hebben gekenmerkt.

De plaats bevindt zich in een afgelegen vallei in de bergen en vereist rijden over landelijke wegen door West-Virginia. Bezoekers moeten voorbereild zijn op oneffen terrein en beseffen dat de ruïnes minimaal gemarkeerd zijn zonder formeel aangelegde paden.

Het fort was ontworpen met een cirkelvormige palissade van ongeveer 30 meter in doorsnee en bevatte aan de binnenkant een twee verdiepingen tellend blokhuisals centrale verdedigingstructuur. Dit compacte verdedigingssysteem was typisch voor koloniale grensfortenent oont hoe pioniers hun nederzettingen tegen aanvallen beschermden.