Windmill Hill Cavern

Windmill Hill Cavern is een kalksteengrotten onder Mount Pleasant Road met natuurlijke kamers en passages die zich ongeveer 96 meter uitstrekken met een verticale stijging van ongeveer 30 meter. De formaties zijn gedurende duizenden jaren ontstaan door watererosie die door het zachte gesteente sneed.

De grot werd in 1858 ontdekt toen bouwmeester John Lane Philp met zijn piek in een opening doorbreek tijdens bouwwerkzaamheden op Windmill Hill. De ontdekking leidde later tot wetenschappelijke opgravingen die belangrijke inzichten onthulden over het prehistorische leven in de regio.

Het team van William Pengelly ontdekte 36 paleolithische artefacten, waaronder een vuurstenen mes en fossielen van uitgestorven Britse dieren.

Publieke toegang is sinds 1977 beperkt vanwege verzekeringsvereisten en de grot blijft gesloten voor bezoekers. Hoewel heropen plannen op verschillende momenten werden overwogen, functioneert de site vandaag als een beschermd monument dat niet kan worden bezocht.

Tijdens wetenschappelijke opgravingen onder leiding van William Pengelly werden ongeveer 36 paleolithische artefacten teruggevonden, waaronder een vuursteen mes samen met resten van gevlekte hyena's, wollige mammoeten en holenberen. Dit bewijs toont aan dat megafauna uit de ijstijd ooit het huidige Engelse kustgebied bevolkte.