The Water Tower, Kenilworth

De watertoren is een conversie van zes verdiepingen binnen een cilindervormige structuur, met vier slaapkamers, twee badkamers en twee ontvangstuimtes. Het ronde ontwerp bepaalt hoe de kamers op verschillende niveaus zijn ingedeeld.

Oorspronkelijk een windmolen uit het midden van de jaren 1700, werd de structuur in 1885 een watertoren. Het voorzag Kenilworth van water tot 1939, toen het industriele doel eindigde.

Na omzetting tot woning behield de toren zijn kenmerkende cilindervorm als een plaatselijk herkenningspunt. De aanpassing toont hoe industriele structuren residentieel kunnen dienen terwijl hun oorspronkelijke karakter herkenbaar blijft.

Het terrein heeft een oprit voor meerdere voertuigen, een dubbele garage en is omgeven door volwassen bomen. De ronde vorm van het gebouw vereist enige oriëntatie bij het verkennen van de verschillende niveaus.

Vanuit de bovenste verdiepingen kunnen bewoners de hele stad Kenilworth en het middeleeuwse kasteel zien door ramen op verschillende windrichtingen. Dit uitzichtvoordeel was praktisch toen de toren water naar de stad beneden leverde.