St Margaret's Bay Windmill

St Margaret's Bay Windmill is een drielaagse structuur gebouwd op een eenlaagse bakstenen basis met vier zeilen en een fantail-mechanisme, gepositioneerd op de Witte Krijtrotsen van Dover. Het gebouw behoudt zijn oorspronkelijke vorm en vertegenwoordigt een compleet voorbeeld van dit type molenconstruct.

Gebouwd in 1929 voor Sir William Bearswell, genereerde het elektriciteit via een dynamo totdat de operaties in 1939 stopten vanwege oorlogsbehoeften. De structuur vertegenwoordigt de laatste traditioneel gebouwde molen in Kent en toont hoe windkracht werd aangepast voor moderne elektriciteitsproductie.

Tijdens de Tweede Wereldoorlog opereerde de Women's Royal Naval Service vanuit het interieur van deze structuur om vijandelijke radiosignalen te onderscheppen terwijl het uiterlijk onveranderd bleef. Deze verborgen militaire rol toont hoe het gebouw diende voor een doel dat veel verder ging dan wat bezoekers van zijn uiterlijk zouden verwachten.

De structuur onderging grote reparaties in 1969, met een nieuw fantail geïnstalleerd en zeilen onderhouden door gespecialiseerde molenaars om de werkingscondities te behouden. Bezoekers moeten rekening houden met de bergtoplaats op de Witte Krijtrotsen, wat betekent dat er blootstelling is aan sterke winden en wisselend weer gedurende het hele jaar.

Dit markeert de laatste molen die met traditionele methoden in Kent is gebouwd, op het dichtste punt van Groot-Brittannië naar continentaal Europa. De ligging dicht bij de Franse kust maakt het een opmerkelijk geografisch referentiepunt voor uitzichten over het water.

Locatie: St Margaret's at Cliffe

GPS-coördinaten: 51.14210,1.37639

Laatste update: 14 december 2025 om 15:43