South Ockendon Windmill

De South Ockendon Windmill was een stenen molen gebouwd op een achthoekige bakstenen basis met twee verdiepingen, ongeveer 8 meter breed en totaal ongeveer 18 meter hoog. De structuur combineerde windkracht met een waterraadmechanisme om graan te malen.

De molen werd gebouwd in de jaren 1820 en werkte met wind- en waterkrachtsystemen als dubbele mechanismen. De activiteiten stopten in 1923, waarna het gebouw geleidelijk verviel.

De plaats toont hoe windmolens eens vitale centra waren waar graan werd gemalen voor de lokale gemeenschap. De overblijfselen geven inzicht in hoe dergelijke structuren het dagelijks leven en de regionale handel bepaalden.

De plaats bestaat vandaag als een ingestorte structuur met beperkte resten zichtbaar vanuit de omliggende gebied. Bezoekers moeten voorzichtig naderen omdat de ruïnes veiligheidsproblemen kunnen hebben en het toegankelijke uitzichtsgebied kan variëren afhankelijk van de huidige omstandigheden van de plaats.

De molen was voorzien van vier zeilen in dubbele configuraties met een spanwijdte van ongeveer 20 meter, aangedreven door een achtbladige fantail die zich automatisch aan de windrichting aanpaste. Deze opstelling van dubbele en enkele zeilen bood flexibiliteit in hoe de molen op veranderende windvoorwaarden reageerde.