Langley Abbey

Langley Abbey is een middeleeuws klooster in Norfolk, Engeland, waarvan de resten uit funderingen, muurfragmenten en zichtbare aardhopen bestaan. De overblijfselen tonen de indeling van de oorspronkelijke kerk, landbouwgebouwen en aangelegde visvijvers die het monastieke leven ondersteunden.

Het klooster werd in 1195 gesticht door Robert FitzRoger voor een gemeenschap van Premonstratenzische Kanunniken die hier ongeveer 340 jaar leefden en werkten. De gemeenschap werd opgeheven in 1536 toen koning Hendrik VIII kloosters in Engeland ontbond.

De naam Langley komt van een oud Engels woord voor 'open plek in het bos' en weerspiegelt waar het klooster ooit tussen de bomen stond. Bezoekers kunnen deze middeleeuwse verbinding met het landschap vandaag nog steeds voelen in de rustige, groene omgeving rondom het terrein.

Het terrein ligt in een landelijk gebied en is bereikbaar via lokale paden en wegen, hoewel vooruitplanning handig is. Neem vooraf contact op om toegang in te plannen en te weten te komen welke gebieden u kunt verkennen.

Opgravingen op het terrein hebben gereedschap en aardewerk blootgelegd die laten zien hoe de monniken hun velden bewerken en vee hielden. Deze vondsten geven bezoekers een glimp van de praktische, dagelijkse taken die achter de religieuze muren plaatsvonden.