Ladbroke Estate

Het Ladbroke Estate is een Victoriaans woongebied in Notting Hill met rijen geplooide bakstenen herenhuizen gerangschikt rond private gemeenschappelijke tuinpleinen. De huizen vormen onderling verbonden wijken met een karakteristieke indeling waar huizen naar het straatniveau kijken terwijl private tuinen achter hen verborgen liggen.

De ontwikkeling begon in 1821 toen James Weller Ladbroke het terrein kocht en parlamentaire goedkeuring kreeg om woningen te bouwen op basis van 99-jarige erfpachtcontracten. Het project transformeerde landelijke velden in een van Londons eerste geplande woonbuurten met uitstralende straten.

Het landgoed weerspiegelt Victoriaanse waarden over privacy en sociale orde, waar welgestelde bewoners zich konden terugtrekken in private gemeenschappelijke tuinen weg van het straatleven. De rangschikking van de huizen toont hoe sociale klasse en binnenruimte in die tijd waren georganiseerd.

Het gebied wordt goed bediend door openbaar vervoer, met name het metrostation Ladbroke Grove dat meerdere lijnen bedient. De meeste tuinen zijn alleen voor bewoners toegankelijk, maar bezoekers kunnen het architectonische ontwerp vanaf de openbare voetpaden waarderen.

Het landgoed bleef lange tijd verborgen voor het publiek vanwege de private tuinen die achter de huisfacades verborgen waren. Weinig bezoekers beseffen dat terwijl zij deze stille straten wandelen, zij omringd zijn door uitgebreide groene ruimtes die uitsluitend gereserveerd zijn voor bewoners.