Lawshall Hall

Lawshall Hall is een bakstenen woning gebouwd op een T-vormige plattegrond, met karakteristieke blauwe baksteen patronen in de rode muren. De structuur toont dik metselwerk en gewelfde gangen die oude bouwmethoden weerspiegelen.

Na de ontbinding van de kloosters in 1534 ging het landgoed van John Rither over naar Sir William Drury in 1547, wat een verschuiving in landeneigendom in de regio markeerde. Deze verandering weerspiegelde de bredere hervorming van Engelse landeigendommen in die turbulente eeuw.

De naam komt van de middeleeuwse landgoed die eeuwenlang het centrum van het dorpsleven was. Door de structuur te bekijken, kun je voelen hoe welgestelde families leefden en welke rol zij speelden in de gemeenschap.

Het gebouw is momenteel niet voor bezoekers toegankelijk, omdat het decennialang leeg heeft gestaan en aanzienlijke restauratie nodig heeft. Je kunt de buitenkant bekijken om de details van baksteen en steen te waarderen, hoewel binnenacces niet mogelijk is.

De plaatselijke legende spreekt van een ondergrondse tunnel die dit huis ooit verbond met Coldham Hall in de buurt, naar verluidt gebouwd door Robert Rookwood rond 1574. Hoewel de passage al lang is verdwenen, geeft het verhaal aan hoe grote landgoederen verborgen routes tussen hun eigendommen onderhielden.