Hallaig, Gaelisch gedicht in Highland, Groot-Brittannië.
Hallaig is een Schots-Gaelisch gedicht gesitueerd op het eiland Raasay, in de Schotse Hooglanden, dat beelden van berken, herten en een verlaten nederzetting gebruikt om verlies en herinnering te verkennen. Het werd geschreven door Sorley MacLean en wordt algemeen beschouwd als een van de belangrijkste werken uit de 20e-eeuwse Gaelische literatuur.
Sorley MacLean schreef het gedicht in het midden van de 20e eeuw, ongeveer een eeuw nadat de gemeenschap van Hallaig van het land was verdreven tijdens de Highland Clearances. De gedwongen verwijderingen van de jaren 1850, toen bewoners van het eiland werden ontheemd, vormen de kern van wat het gedicht bespreekt.
Het gedicht is geschreven in het Schots-Gaelisch, een taal die in delen van de Hooglanden nog steeds wordt gesproken, en verbindt het landschap direct met herinnering. Bezoekers die door het gebied lopen, zien de berken en de open heuvelkam die de tekst tot leven brengt.
Een pad vanaf North Fearns Road leidt naar het vroegere nederzettingsgebied en kan in ongeveer 30 minuten worden bewandeld, hoewel het terrein ongelijk is en stevig schoeisel sterk wordt aangeraden. Het weer op Raasay kan snel veranderen, dus een waterdichte laag meenemen is altijd verstandig.
De componist Peter Maxwell Davies liet zich door het gedicht inspireren om een opera te schrijven, waarmee het werk in een geheel andere kunstvorm werd gebracht. Een veerboot die Raasay verbindt met het Schotse vasteland draagt ook de naam Hallaig, waardoor het gedicht op een heel praktische manier deel uitmaakt van het dagelijks leven op het eiland.
De community van nieuwsgierige reizigers
AroundUs brengt duizenden geselecteerde plaatsen, lokale tips en verborgen pareltjes samen, dagelijks verrijkt door meer dan 60,000 bijdragers wereldwijd.
