Greyfriars, Winchelsea

Greyfriars is een franciscaans klooster in Winchelsea met gedeeltelijk bewaarde middeleeuwse stenen structuren. De site bevat een koorzanger van volledige hoogte, secties van de oostmuur van het noordelijk zijpad, delen van de zuidmuur met een deur uit de 17e eeuw en resten van het klooster en monastieke gebouwen verspreid over het terrein.

De abdij werd in 1242 gesticht in Oud-Winchelsea en verhuisde in 1285 naar zijn huidige locatie nadat land van John Bone uit Wickham was verworven. Het koor van de kerkgebouw werd tussen 1310 en 1320 gebouwd en vertegenwoordigt een belangrijk voorbeeld van franciscaanse architectuur uit die periode.

De plaats is genoemd naar de franciscaanse gemeenschap die er ooit woonde en blijft een rustige plek waar bezoekers het monastieke verleden kunnen voelen. De resterende muren tonen hoe monniken hier eeuwenlang hebben geleefd en gebeden.

De site wordt het best bezocht tijdens droge zomermaanden wanneer de omtrekken van monastieke gebouwen zichtbaar worden op het gazon. Het terrein is vrij toegankelijk en stevig schoeisel is nuttig, vooral wanneer de grond nog vochtig is van recente regenval.

Het eigendom verschijnt in de onvoltooide roman van William Makepeace Thackeray als het huis van de broers Weston, beruchte weggelopen van de 18e eeuw. Deze literaire verbinding voegt een verrassende culturele laag toe aan de plek die verder gaat dan zijn puur religieuze geschiedenis.