Eastbridge Windpump

De Eastbridge Windpump is een achthoekige windpomp in Stowmarket die ongeveer 9 meter hoog staat op een bakstenen basis, met vier patentgeweizen van ongeveer 13 meter spanwijdte en een bootsvormige kap. Binnenin bevindt zich een gietijzeren mechanisme met een remwiel, tandwiel en een drievoudige zuigerpomp die water door de constructie beweegt.

Gebouwd door Robert Martin in het midden van de 19e eeuw, werkte het pompstation ononderbroken tot 1940. Het werd zorgvuldig uit elkaar gehaald en in 1979 op de huidige locatie weer in elkaar gezet als onderdeel van de museumcollectie.

De windpomp vertegenwoordigt de traditionele waterbeheer die essentieel was voor het leven in East Anglia, waar drainage van landbouwgrond het hele landschap vorm gaf. Het toont hoe mensen eens windkracht gebruikten om dagelijkse landbouwproblemen op te lossen.

Je kunt bezoeken tijdens de openingsuren van het museum om de machinerie van dichtbij te zien en te onderzoeken hoe de tandwielen en pompen in elkaar passen. Het gebouw staat op het terrein waar je er vrijelijk omheen kunt lopen om het van verschillende hoeken te bekijken.

Onderdelen van een ander windpompje dat was ingestort, werden in de jaren 1920 in het frame opgenomen en verborgen onder de houten bekleding. Dit inventieve hergebruik toont hoe mensen destijds materialen van mislukte structuren redden om werkende molens overeind te houden.