East Wittering Windmill

De East Wittering Windmill is een vierstages torenmodule gebouwd van bakstenen met cementpleister muren en een karakteristieke bijenkorf vormige kap die de bovenkant bekroont. De structuur demonstreert de solide bouw typisch voor Engelse graanverwerkingsfaciliteiten uit de 19e eeuw.

De molen werd gebouwd in 1810 en functioneerde als graanverwerkingsinstallatie tot ongeveer 1895 toen de operaties stopten. Het staat als getuige van de verschuiving in landbouwtechnologie en economie tijdens deze periode.

Het gebouw weerspiegelt hoe graanmaling het plattelandsleven en de handel in Sussex vormde, herinnerende aan een tijd toen zulke molens centraal stonden in lokale ambachten en regionale economie.

Het gebouw is gelegen op Church Road in East Wittering en blijft zichtbaar vanuit openbare gebieden ondanks de huidige staat van verval. Je kunt de structuur van buitenaf observeren, hoewel toegang tot het interieur niet beschikbaar is.

De molen was uitgerust met een ongewone combinatie van twee veervleugels en twee gewone vleugels, aangedreven door een windmotor-mechanisme dat zich automatisch naar de wind oriënteerde. Dit hybride vleugelssysteem was zeldzaam in Engeland en weerspiegelt innovatieve pogingen om de efficiëntie van windenergie te verbeteren.