Burton Abbey

Burton Abbey was een benedictijns klooster in Burton aan de Trent in Staffordshire, met een grote kerk, capittelzaal en ziekenhuisgebouwen. De structuren namen een aanzienlijke locatie langs de rivier in en vormden een uitgebreid religieus complex.

Sint Modwenna stichtte in de 7e eeuw de eerste religieuze gemeenschap in Burton, en Wulfric Spott herrichtte het in 1003 als benedictijns klooster. Dit markeerde de overgang van een vroeg kloosterlijk etablissement naar een gevestigde religieuze instelling.

De abdij onderhield nauwe banden met Winchester, waarvan zeven van de eerste acht abten afkomstig waren. Deze connectie bepaalde het geestelijk karakter van de gemeenschap gedurende vele generaties.

De site biedt beperkte zichtbare overblijfselen, waardoor het moeilijk is om vandaag de dagabdijgronden te verkennen. Het bevindt zich in het centrum van Burton, maar vereist kennis van de geschiedenis om sporen van het voormalige complex te vinden.

In 1310 was het de kleinste en armste benedictijnse instelling in Engeland, maar tegen 1535 was het de rijkste religieuze inrichting van Staffordshire geworden. Deze opvallende verschuiving toont hoe het klooster zijn fortuin in twee eeuwen omstreek.