Billingford Windmill

Billingford Windmill is een vijfverdiepingen zware bakstenen torenmotor in Norfolk, Engeland, met een bootsvormige kap en vier dubbele patentzelen aangedreven door een gietijzeren windas. Binnen bevat de molen drie paar molenstenen, waarvan één set wordt aangedreven door een motor voor noodwerking.

Deze molen werd in 1860 gebouwd om een eerder paalmotor te vervangen dat in 1859 door storms werd vernietigd, en het werkte als Norfolks laatste commerciële windaandrijving tot 1956. Na dat jaar veranderde het gebouw van industrieel gebruik naar een beschermd erfgoedplaats.

Deze molen vertegenwoordigt een verbinding met Norfolks molenerf-erfgoed dat mensen in de regio nog steeds waarderen en beschermen door actieve conserveringsinspanningen. Vandaag de dag helpen educatieve programma's en demonstraties bezoekers begrijpen hoe dit werk het lokale leven en tradities heeft vormgegeven.

De molen is open voor bezoekers op bepaalde zondagen en feestdagen, hoewel je ook groepsbezoeken kunt regelen via de Norfolk Windmills Trust op andere momenten. Plan van tevoren omdat de openingstijden beperkt zijn en groepen coördinatie nodig hebben voor een goed bezoek.

Hoewel Norfolk veel oudere molens uit eeuwen geleden heeft, was deze toren de laatste die graan malen met wind als zijn belangrijkste energiebron voordat de commerciële werking eindigde. De toevoeging van een reservemotor laat zien hoe molenaarders van die tijd zich aanpasten toen windkracht alleen onbetrouwbaar werd.