Ceann Ear

Ceann Ear strekt zich ongeveer twee kilometer uit over vlak zandterrein en verbindt zich met de buureiland Ceann Iar bij laag tij via een strook land genaamd Sibhinis. Het landschap is laag en open, gevormd door zandduinen en schaarse vegetatie die aangepast is aan harde noordelijke omstandigheden.

Het eiland was tot 1942 voortdurend bewoond en diende als de belangrijkste nederzetting in de groep van de Monach-eilanden voordat het volledig werd verlaten. Gemeenschappen vertrokken geleidelijk, wat een lang hoofdstuk van dagelijks leven dat de plaats had bepaald, beëindigde.

Een kapel uit de 13e eeuw bij Cladh na Beide in het noordoosten toonde vroege christelijke verbindingen met Iona en haar monastieke tradities. Monniken bleven op het eiland om navigatievuren op het nabije eiland Shillay te onderhouden, waardoor het verbonden was met bredere zeevaartpraktijken.

Controleer de getijdentijden voordat je gaat bezoeken, want het oversteken naar Ceann Iar via Sibhinis is alleen mogelijk bij laag tij en water stijgt snel. Het weer is vaak winderig en koel, dus warme kleding en stevig schoeisel zijn essentieel.

Graandroogloven waren in huizen ingebouwd als binnenkasten in plaats van als aparte gebouwen, een bouwpraktijk die vaker voorkomt op Shetland. Deze ongebruikelijke bouwkeuze toont hoe eilandbewoners bouwmethoden aanpasten om te gaan met ruw weer.