Friar Park, Neogotisch landhuis in Henley-on-Thames, Engeland

Friar Park is een neogotisch landhuis op een naar het oosten gerichte helling met formele terrassen en uitgestrekte tuinen. De tweelaagse residentie toont een vierkante toren die boven de daklijnen uitsteekt en open uitzicht biedt over de omliggende weilanden.

Friar Park werd gebouwd voor de advocaat Sir Frank Crisp, die het landgoed bezat van 1889 tot zijn dood in 1919; de bouw begon in 1889 en was in 1895 voltooid. Na Crisp werd het pand op een veiling verkocht aan Sir Percival David, en later werd het landgoed geschonken aan zusters salesianen van Don Bosco, die in Henley de Sacred Heart School leidden. Eind jaren zestig was het vervallen; George Harrison kocht het in januari 1970.

De naam van het landgoed en de plaquette „Two Holy Friars“, een monnik met een doorboorde koekenpan, komen voort uit de humor van Sir Frank Crisp, niet uit een religieuze gemeenschap. George Harrisons lied „Ballad of Sir Frankie Crisp (Let It Roll)“ uit 1970 is geïnspireerd op de bouwer van het huis; latere songteksten citeren houtsnijwerk dat hij op het landgoed vond.

Het hek op de foto, met pijlers van rode baksteen en witte steen en zwarte ijzeren tralies, draagt een klein bord met het opschrift "Friar Park". Het landgoed is een privéwoning en niet regelmatig open voor het publiek; huis en tuinen zijn alleen van buiten het hek te zien.

Het landgoed herbergt een kunstmatige rotsentuin aangelegd met meer dan 20.000 ton gesteente en met duizenden alpenplanten. Dit element vormt een van de grootste van zijn soort in het land en bepaalt grote delen van het tuinlandschap.