Durdle Door, Natuurlijke kalkstenen boog aan de Jurassische kust, Engeland

Durdle Door is een natuurlijke boog van Portland-kalksteen aan de Jurassic Coast bij West Lulworth. De formatie staat ongeveer 60 meter boven zeeniveau en vormt een deurvormige opening in de witte kliffen die over turquoise water uitsteekt.

De boog ontstond aan een concordante kust waar bijna verticale banden van weerbarstig Portland-kalksteen evenwijdig aan de kustlijn lopen, gevolgd door een 120 meter brede band zacht, makkelijk erodeerbaar gesteente. Zee-erosie verwijderde bijna alle kalksteen, en erosie aan het westelijke uiteinde van de overgebleven band opende de boog. De steil hellende lagen horen bij de Lulworth-plooi, deel van de Purbeck-monocline die ontstond bij de vorming van de Alpen in het midden-Cenozoïcum.

Durdle komt van het Oudengelse thirl, doorboren of boren; in de late 19e eeuw heette de boog „Barn-door“ en gold hij als hoog genoeg om er een flink zeilboot door te laten varen. De in Dorset geboren zendeling Arthur Moule, een vriend van Thomas Hardy, schreef verzen over het getij bij Durdle Door in zijn Songs of Heaven and Home (1879). De boog is te zien in films als Wilde (1997) en Far from the Madding Crowd (1967).

Bezoekers bereiken de locatie via gemarkeerde paden vanuit het dorp West Lulworth, waar de afdaling naar het strand steil en glad kan zijn. Bij hoogwater wordt de toegang tot het zandstrand onder de boog veel beperkter.

De gesteentelagen bij Durdle Door staan bijna verticaal, niet horizontaal: de boog ligt op de Lulworth crumple, deel van de Purbeck-monocline die ontstond bij de vorming van de Alpen in het midden-Cenozoïcum. Dezelfde band Portland-kalksteen vormt een mijl verderop de smalle ingang van Lulworth Cove.