Red Lady of Paviland

De Rode Dame van Paviland zijn skeletetresten van een jonge jager-verzamelaar wiens botten bedekt waren met rode okerpigmenten en ontdekt in een kalksteengrotsysteem. De resten bevinden zich nu in het Oxford University Museum of Natural History, terwijl aanvullende voorwerpen in het Swansea Museum worden getoond.

William Buckland ontdekte de resten in 1823 tijdens een archeologische opgraving en hield ze aanvankelijk voor een vrouw uit de Romeinse periode vanwege de sieraden. Deze foutieve identificatie leidde tot de naam waaronder de resten vandaag nog steeds bekend zijn.

De begraafplaats bevat schelppalen, mammoetelfenbenen versieringen en meer dan 4000 bewerkte vuursteen gereedschappen die wijzen op uitgebreide begrafenisrituelen. Deze voorwerpen tonen aan dat mensen in die tijd geavanceerde vakmanschap en complexe geloven hadden over het eren van overledenen.

De skeletetresten kunnen worden bekeken in het Oxford University Museum of Natural History, dat gemakkelijk bereikbaar is en andere prehistorische vondsten tentoongesteld. Een bezoek stelt je in staat meer te leren over meerdere periodes op één plaats.

Proteïneanalyse toont aan dat het individu regelmatig vis consumeerde, wat ongeveer een vijfde van het dieet uitmaakte, naast mammoet- en rendierenvlees. Dit dieet wijst op toegang tot rivieren of kustgebieden en aangepaste jacht- en verzamelingsstrategieën.