Eboracum, Romeinse militaire nederzetting in York, Engeland

Eboracum was een Romeinse militaire nederzetting aan de oevers van de Ouse en besloeg 20 hectare met stenen versterkingen, soldatenverblijven en administratieve gebouwen. De indeling volgde een rechthoekig stratenpatroon dat interne zones voor commandanten en troepen organiseerde.

Het Negende Legioen stichtte deze garnizoen in 71 na Chr. als strategische basis om Noord-Brittannië te controleren. Het werd later hoofdstad van Britannia Inferior onder Septimius Severus en bleef meer dan drie eeuwen een Romeinse bestuurlijke zetel.

De Romeinse naam komt van het Keltische Eburacon, een verwijzing naar taxusbomen in de streek. Legionairs en handelaars bepaalden het leven in deze noordelijke militaire voorpost, die als toegangspoort voor verdere veroveringen diende.

De resten liggen onder het huidige York, met secties van Romeinse muur en de Multiangular Tower toegankelijk in Museum Gardens. Bezoekers moeten rekening houden met oneffen grond en trappen, omdat het terrein verschillende historische niveaus verbindt.

Constantijn de Grote ontving hier zijn keizerstitel in 306 nadat zijn vader in het lokale hoofdkwartier was overleden. Deze proclamatie maakte de plek tot een keerpunt in de kerkgeschiedenis, omdat Constantijn later het christendom door het hele rijk bevorderde.