Четырёхбугорный маяк

De Vierheuvel-vuurtoren is een achthoekige stenen constructie die 39 meter hoog is met zeven ramen in zijn wanden. Een Fresnel-optiek van de eerste klasse bekroont zijn top voor lichtprojectie over het omringende landschap.

De locatie werd voor het eerst opgemerkt door Peter de Grote in 1722, wat leidde tot de bouw van een houten structuur in 1741. Deze werd in 1876 vervangen door het stenen gebouw dat vandaag nog staat, wat een verschuiving markeert naar duurzamere kustverdediging.

De vuurtoren is genoemd naar vier omliggende heuvels: de Grote, de Kleine, de Ronde en de Vuurtorenheuvel, die het landschap van de oorspronkelijke eilandlocatie bepaalden. Deze geografische kenmerken zijn vandaag nog steeds zichtbaar in het terrein rond de constructie.

De vuurtoren ligt in het district Limansky van de oblast Astrachan, momenteel op ongeveer 30 kilometer van de Kaspische Zee vanwege waterstandveranderingen. Bezoekers moeten zich voorbereiden op een afgelegen locatie en de reistijd goed plannen om de constructie te bereiken.

Tijdens de operationele periode bereikte de lichstraal van de vuurtoren een afstand van 35 verst, een indrukwekkend bereik voor die tijd. Het licht werd in de jaren dertig uitgeschakeld toen de zich terugtrekkende Kaspische Zee het ver weg liet liggen van het water dat het eens schepen naar toe leidde.