Saint Alexius Church at Novo-Alekseevsky convent, Oosters-orthodoxe kerk in het district Krasnoselsky, Moskou, Rusland.

De Alexius-kerk is een bakstenen gebouw binnen het Novo-Alekseevsky-klooster in Moskou en toont Russisch-Byzantijnse architectuurkenmerken in zijn ontwerp. Het complex bevat verschillende structuren rond de hoofdtempel, die een afgesloten monastieke enclave vormen.

De kerk werd in 1853 gebouwd naar een ontwerp van architect Michail Bykovski als hoofdkerk van het Novo-Aleksejevski-klooster, waarheen het Aleksejevski-klooster in 1837 uit het centrum van Moskou werd overgebracht. In 1899 voegde Alexander Latkov de westelijke portiek toe aan het hoofdvolume en verving de houten vloer door metlakh-tegels. In 1926 gesloten en omgebouwd tot Pioniershuis, werd ze in 1991 teruggegeven aan de Russisch-Orthodoxe Kerk, en op 25 november 2002 werden de diensten hervat.

De kerk is het patriarchale metochion dat in maart 2006 werd gesticht, met de Kruisverheffingskerk eraan verbonden. Het hoofdaltaar is gewijd aan de heilige Alexius, Mens Gods, en de zijkapellen aan het Georgische icoon van de Moeder Gods en aan de heilige Paulus van Latros. Het Georgische icoon en het icoon van de Genezeres werden hierheen overgebracht uit het oude Alexejevklooster; na de sluiting van de kerk gingen ze naar de Verrijzeniskerk in Sokolniki.

De site is gemakkelijk bereikbaar via het metrostation Krasnoselskaya en ligt in een residentiële buurt. Bezoekers moeten zich bewust zijn dat actieve monastieke gemeenschappen vaak specifieke kleedcodes en gedragsrichtlijnen hebben die tijdens bezoeken moeten worden nageleefd.

Van de vier kerken die het klooster rond 1900 telde, overleefden alleen deze en de Allerheiligenkerk de Sovjetperiode. De oudste, de Kruisverheffingskerk, werd opgenomen in het gebouw van het All-Russische Onderzoeksinstituut voor Visserij en Oceanografie (VNIRO).