Kalitnikovskoye Cemetery, Historische begraafplaats in Tagansky District, Moskou, Rusland.

De Kalitnikovskoye-begraafplaats beslaat ongeveer 19 hectare aan de Bolsjoj Kalitnikovski projezd 11 in het Taganski-district van Moskou. De ingang is een brede dubbele poort van zwart metaal met puntige toppen, opgehangen tussen pilaren van oranje baksteen met lichte stenen voet en roodachtige piramidale kappen; een donker bord op de rechterpilaar draagt het opschrift „КАЛИТНИКОВСКОЕ КЛАДБИЩЕ” en de data 11.11.1896 en 30.01.2017.

De begraafplaats werd in 1771 gesticht, nadat een pestepidemie begraven binnen Moskou verbood, en was een van de terreinen die buiten de Kamer-Kollegija-wal werden aangelegd, naast Rogozjskoje, Vagankovo en Danilovskoje. De houten kerk brandde herhaaldelijk af en werd herbouwd; de stenen kerk van de icoon van de Moeder Gods ‘Vreugde van alle bedroefden’ verrees in 1834-1838 naar een ontwerp van N. I. Kozlovski en werd in 1881 verbouwd door V. I. Verigin. In de Sovjettijd bleef zij open en in 1944 keerde zij terug onder het patriarchaat van Moskou.

De naam Kalitniki komt waarschijnlijk van ambachtslieden die kalita's maakten, leren tassen en buidels; de naam verschijnt voor het eerst op een plattegrond van 1688 als de beek Kalitenka. De stenen kerk van de Moeder Gods, Vreugde van allen die treuren, gebouwd in 1834-1838 naar een ontwerp van N. I. Kozlovski en in 1881 verbouwd door V. I. Verigin, bleef in de sovjettijd open en was tot 1944 een centrum van de vernieuwingsbeweging. Een gedenkzuil met de Bogoljoebskaja-icoon markeert de altaarplaats van de vroegere houten kerk (perceel 21).

De begraafplaats ligt aan Bolshoy Kalitnikovsky Prospekt 11, naast de in 2001 gesloten voormalige Ptichy-(Kalitnikovsky-)markt. U bereikt haar met het openbaar vervoer vanaf het Taganskajaplein; het dichtstbijzijnde metrostation is Volgogradsky Prospekt en het dichtstbijzijnde MCD-2-perron is Kalitniki. Het terrein beslaat ongeveer 19 hectare, en de ravijn die vroeger het oude en nieuwe deel scheidde, maakt de bodem nog steeds oneffen.

De ravijn die vroeger het oude en het nieuwe deel van de begraafplaats scheidde, was nog zichtbaar op luchtfoto's uit de jaren 1940. In de pers van de perestrojka werd hij genoemd als massabegraafplaats van gefusilleerde slachtoffers van de repressies; journalist Aleksandr Miltsjakov werkte het thema uit, terwijl necropolisonderzoeker M. D. Artamonov verschillende veronderstellingen betwistte zonder te ontkennen dat er in Kalitniki gefusilleerden begraven liggen.