Old palace of Świerklaniec, Voormalig paleisterrein in Świerklaniec, Polen

Het Oude paleis van Świerklaniec bestaat niet meer: het was een kasteel met een ovale plattegrond van ongeveer 42 bij 48 m, omgeven door een gracht op een moerassig eiland in het Brynica-dal. De bakstenen ringmuur stond op stenen fundamenten, met een gotisch woonhuis en een rechthoekige poorttoren. Rond 1670 werd de binnenzijde van de muur bebouwd tot een binnenplaats van ongeveer 15 bij 28 m, en rond 1849 werden neogotische vleugels en twee gekanteelde torens toegevoegd.

Het kasteel ontstond waarschijnlijk in de 14e eeuw als een ovale vesting op een eiland in het moerassige Brynica-dal. Rond 1670 lieten de Donnersmarcks het in barokke vorm herbouwen, waarbij de binnenzijde van de muren werd bebouwd en een binnenplaats van ongeveer 15 bij 28 meter ontstond. Rond 1849 kwamen er neogotische vleugels en twee torens met kantelen. In 1945 geplunderd en verbrand, werd de ruïne in september 1962 opgeblazen ondanks een bevel tot herbouw uit 1961.

De Duitse naam Schloss Neudeck komt van de oude Duitse naam van Świerklaniec, Neudeck; Poolse bronnen noemen het ook Oud Kasteel of Piastenkasteel, om het te onderscheiden van het nieuwe paleis uit de 19e eeuw. Na de deling van de Donnersmarck in 1671 was het de zetel van de lijn Świerklaniec-Tarnowskie Góry. De op de foto's getoonde zaal had een beschilderd cassetteplafond en een tegelkachel.

Het kasteel bestaat niet meer: het werd in september 1962 opgeblazen, dus alleen de locatie in het park van Świerklaniec, op de moerassige bodem van de Brynica-vallei, is te bezoeken. Zoek de ovale omtrek van het voormalige eiland en de gracht, ongeveer 42 bij 48 m, met de ingang aan de westkant. Het nabijgelegen complex omvat het Mały Wersal-paleis, het Pałac Kawalera en een landschapspark.

Het kasteel werd in september 1962 met explosieven opgeblazen, ondanks een bevel van het ministerie van Cultuur uit december 1961 om het te herbouwen; de districtsraad van Tarnowskie Góry had de sloop opdracht gegeven. De provinciale monumentenzorger vernam de vernietiging pas op 30 november 1962, waarna de ruïne van de monumentenlijst werd geschrapt.