Chatka pod Śnieżnikiem, Bergbunker in het Śnieżnik-massief, Polen.

Chatka pod Śnieżnikiem is een kleine houten hut op de noordoostelijke helling van het Śnieżnik-massief in Polen, op ongeveer 1170 meter hoogte, omgeven door sparren en zilversparren. Het éénlaagse gebouw heeft twee kamers met een betegelde kachel en houten stapelbedden voor een eenvoudige overnachting.

De hut bestond al vóór 1930: Duitse topografische kaarten uit de jaren dertig duiden haar aan als Hütte, en de datum 1878 die in de twintigste eeuw op een dakbalk werd gelezen, is onjuist. De exacte bouwdatum en functie zijn onbekend; waarschijnlijk diende ze houtkappers of jagers. In de jaren dertig gebruikten wetenschappers die het Śnieżnik-massief en zijn hoogvenen onderzochten haar als onderkomen en om hun materiaal voor te bewerken. Na 1945 gebruikten houtkappers en soldaten van de WOP haar; rond 1963 trof Z. Dumański uit Lądek-Zdrój haar door bos overwoekerd en vanaf het pad onzichtbaar aan.

De hut heet ook jachthuis op de Czarcie Gon onder de Śnieżnik en is een van de weinige bewaard gebleven jachthuizen in de Sudeten. Een deel van Sebastian Sadlejs roman "Za szczytem" (2024) speelt er zich af. In de jaren 1980, tijdens de staat van beleg, gingen boswachters en beheerders de meldplicht voor overnachtende bezoekers streng handhaven.

De hut is te voet bereikbaar via gemarkeerde wandelpaden en biedt eenvoudige overnachtingsmogelijkheden, maar er is geen stromend water, dus neem voldoende mee. Het bergweer kan snel omslaan, dus het is verstandig om goed uitgerust te vertrekken, ongeacht het seizoen.

De hut staat ook bekend als jachthuis op de Czarcie Gon onder de Śnieżnik, een van de weinige nog bestaande jachthuizen in de Sudeten. De datum 1878 die op een dakbalk is gelezen, wordt als onjuist beschouwd; het gebouw bestond zeker vóór 1930, toen Duitse topografische kaarten het als Hütte aangaven. In de jaren 1980 begonnen boswachters en beheerders de aanmelding van bezoekers streng te handhaven.