Nationaal park Białowieża, Nationaal park in Podlachië, Polen

Het Nationaal Park Białowieża beslaat 105,17 km² in het woiwodschap Podlachië aan de Pools-Belarussische grens, waarvan 47,16 km² onder strikte bescherming valt en gevallen stammen – zoals de met mos bedekte holle stam op de bosbodem – zonder kettingzagen vergaan. Het bos wordt gedomineerd door wintereik, winterlinde en haagbeuk, met sparren in de kroonlaag en eiken die tot 40 m hoog worden.

Het gebied werd in 1921 uitgeroepen tot bosreservaat en kreeg in 1932 de status van nationaal park nadat Poolse autoriteiten de laatste overblijfselen van een oerbos hadden veiliggesteld. UNESCO erkende het gebied in 1979 als werelderfgoed en breidde de erkenning later uit naar beide zijden van de grens.

De naam Białowieża wordt meestal verklaard als "witte toren", verwijzend naar een oude grenspost. De Europese bizon is het symbool van het park, en in het dorp Białowieża houdt het park een leer- en informatiecentrum met een multimediale tentoonstelling over dieren en planten. Het strenge reservaat is alleen met gidsen op vaste routes toegankelijk.

Toegang tot de strengst beschermde zones vereist een gids en groepen zijn beperkt tot 20 personen die op gemarkeerde paden moeten blijven. Wandelaars kunnen vrij bewegen in andere secties, hoewel de grond vaak ongelijk is en dicht kreupelhout het zicht kan beperken.

Het bos herbergt de grootste vrijlevende populatie Europese bizons, herintroduceerd na decennia van fokprogramma's. Meer dan 8.000 soorten ongewervelde dieren leven hier, waaronder kevers die zich uitsluitend voeden met verrotend dood hout.