Sint-Lambertuskerk

De Sint-Lambertuskerk is een rooms-katholieke kerk in Kerkrade, gelegen op het Kerkplein waar zij de lokale gemeenschap bedient. Het gebouw heeft een toren die in drie secties is verdeeld en bekroond met een slanke spits, met een nefgebied van negen traveeën dat uitloopt naar het koordeel.

De kerk werd voor het eerst gedocumenteerd in 1080, en Vorst-Bisschop Otbert van Luik wijdde het formeel in 1108 na de inwijding van de crypte van een nabijgelegen abdij. De kloosterorden verbonden aan die abdij zorgden voor decennia lang voor de pastorale zorg van het gebouw.

De kerk is vernoemd naar Sint-Lambert, een patroonheilige verbonden aan de religieuze identiteit van deze regio. De binnenafwerking mengt barokke en neoklassieke stijlen op een manier die de ervaring van bezoekers bepaalt wanneer zij binnenkomen.

De kerk bevindt zich in het stadscentrum op het Kerkplein, waardoor bezoekers deze gemakkelijk te voet kunnen bereiken. Er vinden regelmatig diensten plaats voor de lokale katholieke gemeenschap, en het gebouw blijft een actieve verzamelplaats.

Monniken uit de nabijgelegen abdij van Rolduc leverden van de 12e eeuw tot het begin van de 19e eeuw alle priesters voor deze kerk, waardoor een ongebruikelijke band tussen klooster en dorp ontstond. Deze eeuwenlange regeling bepaalde hoe geloof en gemeenschapsleven samen in de regio zich ontwikkelden.

Locatie: Kerkrade

Architecten: Lambert Jaminé, Frits Peutz

Adres: Kerkplein 7

GPS-coördinaten: 50.86493,6.06046

Laatste update: 14 december 2025 om 17:41