Sint-Jan-de-Doperkerk

De Johannes de Doperkerk is een neogoticistische kerk van rode bakstenen met een hoge vierkante toren bekroond met een achthoekige spits en decoratieve dakdelen. Het interieur bevat meerdere soorten marmer en zandsteen in zijn hoogaltar, samen met gepolijste granieten zuilen die elegantie aan de ruimte toevoegen.

Architect Peter Bekkers ontwierp dit gebouw als zijn laatste grote project, met voltooiing van de constructie tussen 1905 en 1906. De neogotische stijl was een populaire keuze voor religieuze gebouwen gedurende deze periode in Nederland.

De kerk is vernoemd naar Johannes de Doper en dient als belangrijk centrum voor de lokale katholieke gemeenschap. Bezoekers kunnen zien hoe de binnenafwerking de waarden en spirituele tradities van de gemeenschap weerspiegelt.

De hoge rode bakstenen toren met zijn achthoekige spits maakt het gebouw gemakkelijk herkenbaar vanuit de verte in het gebied. Het interieur is toegankelijk en ruim, met meerdere ingangen en duidelijk georganiseerde secties voor bezoekers.

De kerk herbergt twee verschillende orgels: een koororgel gebouwd door Jos Vermeulen in 1917 en een eerder instrument van Forster en Andrews dat oorspronkelijk in een anglicaanse kerk was geinstalleerd. Deze combinatie toont hoe muziekinstrumenten tussen religieuze gemeenschappen circuleerden en nieuwe plaatsen in verschillende contexten vonden.