Wilhelminaoord

Wilhelminaoord is een geplande nederzetting uit de 19e eeuw op het platteland van Westerveld met netjes geordende woningen, werkersverblijven en een centraal kerkgebouw. De inrichting volgt een systematisch ontwerp waarin alles voor gezamenlijk leven en werken was voorzien.

De nederzetting werd rond 1820 opgericht om arme mensen werk, huisvesting en training te geven zodat zij zelfstandig konden leven. Het werd onderdeel van een breder Nederlands programma om hulpbehoevende burgers te ondersteunen.

De kolonie toont hoe gemeenschappen vroeger samen moesten leven: bewoners werkten op de velden en leerden ambachten in een omgeving die hun levensonderhoud regelde. De ordening van gebouwen en paden weerspiegelt dit ideaal en laat zien hoe werk, onderwijs en wonen als één systeem waren ingericht.

De nederzetting ligt op het platteland en is bereikbaar met regionale bussen vanuit Steenwijk station. Een bezoekerscentrum in het nabijgelegen Frederiksoord biedt informatie en rondleidingen over het terrein.

De kolonie introduceerde een vroeg sociaal zekerheidssysteem waarbij bewoners financiële bescherming kregen, wat moderne Nederlandse welzijnsprogramma's beïnvloedde. Dit experiment was voor zijn tijd behoorlijk vooruitstrevend en toonde nieuwe aanpakken om armoede te bestrijden.