Naru-jinja, Shinto-schrijn in Japan

Naru-jinja is een shinto-heiligdom in de wijk Narukami in Wakayama, Japan. De honden bestaat uit twee hallen: de rechterhal eert Amenofutodama-no-mikoto, vooroudergod van de Inbe-clan, de linkerhal Hayaakitsuhiko-no-mikoto en Hayaakitsuhime-no-mikoto, godheden van de waterpoort. Het is een shikinaisha, vermeld in de Engishiki en ingedeeld als myojin taisha; de vroegere moderne rang was sonsha.

Naru-jinja staat in het Engishiki-register als Myojin Taisha van het district Nagusa en was een van slechts vier Kii-heiligdommen die offers ontvingen bij de Tsukinami-, Ainame- en Niiname-riten. In 859 werd het verheven van de lagere vijfde rang, achtste orde, naar de lagere vierde rang, achtste orde. De Kii-veldtocht van Toyotomi Hideyoshi in 1585 verwoestte de omgeving; in 1719 werd het heiligdom herbouwd. In 1873 werd het een dorpsheiligdom, en in 1907 werden de Engishiki-heiligdommen Katamaoto en Katsuchi naar het terrein overgebracht.

De naam „Naru“ van het heiligdom wordt in de Kiishū Zokufudoki verbonden met het geluid van water dat uit de dalen Naru-mizu en Naru-taki stroomt, waardoor de plek aan de rivier is gekoppeld. Op het terrein staat ook het kleine Narutake-heiligdom, waarvan de godheid, een prinses uit Baekje die rond de vijfde eeuw de sakebrouwkunst naar Kii zou hebben gebracht, wordt vereerd in een stenen hokora bij de torii.

Naru-jinja staat aan Narukami 1089 in Wakayama, ongeveer 12 minuten lopen van station Hizenmangu aan de Kishigawa-lijn van de Wakayama-spoorweg. Bussen 90 en 94 van de Narukami-lijn stoppen bij Narukami Jūtaku-mae, circa 5 minuten verderop. Het heiligdom deelt de buurt met de heiligdommen Hizen Jingū en Kokusen Jingū en met de Narukami-schelpenhoop, een nationaal historisch monument.

In 1907 werden twee in de Engishiki vermelde kleine heiligdommen, Katamaoto-jinja en Katsuchi-jinja, op grond van de samenvoegingsverordening naar het erf overgebracht. Katamaoto-jinja stond ongeveer 300 meter noordoostelijk; daar staat nog een steen met het jaartal 1724. Beide worden nu in één gebouw vereerd.