Manpuku-ji, Boeddhistische tempel in Asahichō, Tochigi, Japan

Manpuku-ji is een tempel van de Shingon Chizan-school in Asahichō, Tochigi, met de bergnaam Kyōō-zan. De in 2011 gebouwde hoofdhalle Daibirushana-den verving de vroegere hal, die Daishi-dō werd; op het terrein staan ook hallen voor Kannon, Kichijōten en de drie demonenkoningen. De tempel is de 18e halte van de Oku no Hosomichi-bedevaartroute.

De tempel begon in 1262 toen de monnik Chōkai, afkomstig uit de studiekring van de geleerde Kenjin in het Hōon-in van de Daigo-ji in Kyoto, een kluis bouwde aan de voet van de Taihei-san in het huidige Sonobe-chō in Tochigi. In de Tenshō-periode werd hij op bevel van Minagawa Hiroteru, heer van het kasteel Minagawa, naar Asahi-chō verplaatst en bewaakte hij de oostpoort van de kasteelstad. In 1591 rustte Tokugawa Ieyasu hier tijdens een valkenjacht en verleende de tempel een zegel van vijf koku. Een grote brand verwoestte in 1862 alle hallen; de wederopbouw begon in 1897 onder Nagasawa Taijun, en de huidige hoofdhalle, de Daibirushana-den, kwam gereed in 2011 voor het 750-jarig bestaan.

De naam van de hoofdhalle, Daibirushana-den, komt van Dainichi Nyorai, de centrale boeddha van de Shingon-school. Op het terrein staat een zeldzame reeks van drie demonenbeelden in rood, blauwgroen en zwart, vereerd tijdens feesten op 16 januari en in augustus. De schilder Tanaka Isson, werkzaam op Amami Oshima, ligt hier met zijn familie begraven.

Manpuku-ji staat in Asahichō in Tochigi, ongeveer 15 minuten lopen van de noorduitgang van station Tochigi (JR Ryōmō- en Tōbu Nikkō-lijn), of vijf minuten met de taxi; in de stad zijn huurfietsen voor toeristen beschikbaar. Met de auto is het ongeveer tien minuten vanaf de afrit Tochigi van de Tōhoku-snelweg.

De San'kison van de tempel bevat drie demonenfiguren in rood, blauwgroen en zwart, een in Japan zeldzame set die soms aan de beeldhouwer Hidari Jingorō wordt toegeschreven. Men houdt ze voor bergbeschermgoden die door asceten tussen Edo en Nikkō werden vereerd, niet voor dienaren van koning Enma. Na de oorlog vonden feesten plaats op 16 januari en in augustus.