阿彌神社, Shinto-schrijn in Ami, prefectuur Ibaraki, Japan

Het Ami-heiligdom staat aan 1366 Takeku, Ami, op een tongvormig plateau dat uitkijkt op het Kasumigaura-meer. De driebeukige hoofdhalle in nagare-zukuri-stijl uit 1691 is het oudste bouwwerk van de stad, en ten westen staat een kagura-hal uit 1756. De toegang is ongewoon: zeven smalle paden splitsen alleen naar het noordwesten af, elk leidt naar een klein stenen heiligdom of stele.

De stichtingsdatum van het heiligdom is onzeker: de Meiji-schrijnregisters noemen het Wadō-tijdperk (708-715), terwijl een bord van de schoolraad van Ami 607 aangeeft, onder keizerin Suiko. In het vroege Meiji-tijdperk werd het omgedoopt tot Ami-heiligdom en ingedeeld als prefecturaal heiligdom. De hoofdhal, gebouwd in 1691, is het oudste gebouw van Ami, en in 1756 volgde een kagura-hal.

De naam van het heiligdom komt uit de Engishiki-lijst voor het district Shita; tot het begin van de Meiji-periode heette het Ni-no-Miya Myojin, tweede heiligdom van het district en beschermheiligdom van 45 dorpen in westelijk Shita. Het jaarlijkse feest valt op 5 oktober, met een deuropeningsrite op 7 januari en Setsubun op 3 februari. Het bomenbestand is sinds 1977 een gemeentelijk natuurdocument van Ami.

Het heiligdom ligt op een tongvormig plateau dat op het Kasumigaura-meer uitkijkt, en alle paden vanaf de gebouwen lopen steil naar beneden. Het terrein is aangewezen als groene milieubeschermingszone, dus blijf op de paden. Het staat in Takeku, Ami; achter het heiligdom ligt de plaats van de middeleeuwse residentie Takeku.

Het heilige lichaam (goshintai) van het heiligdom is een ronde spiegel; de hoofdgodheid is Take-mikazuchi-no-o-no-mikoto, met Futsunushi-no-mikoto en Ame-no-koyane-no-mikoto als bijbehorende godheden. Tot het begin van de Meiji-periode heette het Ni-no-miya Myōjin, het tweede-rangsheiligdom van het district Shida; in 1873 werd het omgedoopt tot Ami-heiligdom en als prefecturaal heiligdom geklasseerd.