Takabeya-jinja, Shinto-schrijn in Japan

Takabeya-jinja is een shinto-heiligdom in Shimo-Kasuya, Isehara, met een torii en een in 1865 herbouwde haiden. De honden werd in 1929 na de grote Kanto-aardbeving opnieuw opgetrokken en hergebruikt de hoofdbalken van de hal uit 1647. Beide gebouwen zijn sinds 25 februari 2016 geregistreerd als nationaal materieel cultureel erfgoed.

In 927 vermeld in het Engishiki-register als een van de dertien heiligdommen van de provincie Sagami, was het de beschermheilige van 127 dorpen in het district Osumi. In de Kamakura-periode liet de plaatselijke rentmeester Katsuya Tōta Sahyōe no Suke Aritsune een nieuwe hal bouwen. De in 1647 herbouwde hoofdhalle stortte in bij de aardbeving van 1923 en werd in 1929 weer opgebouwd met hergebruik van pilaren, snijwerk en deuren.

Elk jaar in september vindt de Shiokumi-ceremonie plaats, al meer dan duizend jaar beoefend sinds de Heian-periode. Zand en zeewater worden verzameld op het strand van Terugasaki, waar Sumiyoshi Okami volgens de overlevering aan land ging; tot het vroege Meiji liepen de priesters 16 km per traject. Het zeewater dient als bluswater, het zand wordt op de toegangsweg gestrooid en het zeewier wordt aan de touwen van de hal en de poort gehangen.

Het heiligdom ligt ongeveer twintig minuten lopend van het centraal station van Isehara of is gemakkelijk bereikbaar met de bus via de halte Kasuya Kamihoshu. Het is eenvoudig om te bezoeken en trekt regelmatig mensen aan die geïnteresseerd zijn in geschiedenis en lokale tradities.

De bronzen klok werd in december 1386 gegoten door Kōchi no kami Munekuni en geschonken door Taira no Hidenori; zij is een Belangrijk Cultuurgoed van de prefectuur Kanagawa, niet van nationaal niveau. Het heiligdom bewaart ook drie oude gagaku-maskers en een „Hachimangū”-plaquette van de Ōbaku-monnik Etsuzan Dōshū.