竜雲寺, Boeddhistische tempel in Saku, Japan.

Ryūunji is een Sōtō-zen-tempel aan de voet van de bergen in Iwamurata, Saku, met de bergnaam Ōtasan. De hoofdhal herbergt een elfgezichten-Kannon, en op het terrein liggen de Chano-yu-put, een van de zeven putten van Iwamurata, en de Shingen-put. Een bos genaamd Ryūunji-bayashi achter de hal dient als begraafplaats van de gelovigen.

Gesticht in 1312 als Rinzai-tempel door Ōi Genkei, met Jōgaku Tenchū als stichtende abt, verviel Ryūunji na oorlogsvuren en werd in de Bunmei-periode (1469–1487) hersteld door de Sōtō-monnik Ten'ei Shōtei, die het tot Sōtō maakte. Takeda Shingen maakte het later een Sōtō-centrum van Shinano door Kitakō Zenshuku uit Echigo te halen; de in de tempel bewaarde Kitakō-stamboom dateert die herleving op 1561, tijdens de Kawanakajima-veldtochten. In 1572 vond er het Senbon Hōchō-e plaats, met een door keizer Ōgimachi geschonken tablet.

De naam van de tempel wordt zowel 龍雲寺 als 竜雲寺 geschreven. De bergnaam Ota-san staat in de Edo-kroniek 'Ota-san Jitsuroku'. De tempel vervulde de rol van monnik-archivaris voor de Sōtō-tempels in de provincies Kai en Shinano; de middeleeuwse documenten zijn aangewezen als cultureel erfgoed van de stad Saku.

De tempel staat in de wijk Iwamurata in Saku, bij de Nakasendo-weg. Op het terrein liggen verschillende benoemde putten: de Chanoyu-put ten noordwesten van de hoofdhalle, een van de Zeven Putten van Iwamurata, en de Shingen-put ten zuidwesten daarvan. Het bos ten noordoosten van de hoofdhalle dient als begraafplaats van de gelovigen.

In mei 1931 werd in de tempeltuin een theeketel met beenderen, een dolk en een beschreven kesa-ring opgegraven; de beenderen werden aangezien voor die van Takeda Shingen, en de twist over hun echtheid leidde ertoe dat de staat de aanwijzing als historische plaats weigerde en de abt een rechtszaak aanspande. De tempel is een van de plaatsen die als crematieplaats van Shingen worden genoemd.