Ryūkaku-ji Temple, Boeddhistische tempel in Sakae, Japan

Ryūkaku-ji is een Tendai-boeddhistische tempel op een plateau bij het Inba-meer in Sakae, prefectuur Chiba. De lage houten hal van één verdieping heeft donkerbruine muren en een grijs pannendak met een verhoogde topgevelingang; rechts staat een wit bord met groene rand. Opgravingen hebben de fundamenten van een pagode, een Kondō en een zuidpoort blootgelegd, met dakpannen uit de Nara-periode.

De tempel werd gesticht in 709, tijdens het bewind van keizerin Genmei, wat het een van de oudste religieuze plaatsen in oost-Japan maakt. In 1933 werd het aangewezen als Nationaal Historisch Monument, wat formele aandacht bracht voor wat de grond zelf nog steeds laat zien.

Ryūkaku-ji behoort tot de Tendai-school van het boeddhisme, en het terrein toont tekenen van voortdurend religieus gebruik: onderhouden altaren en stenen markeringen verspreid over het terrein. De naam van de tempel, die 'drakenhoornentempel' betekent, verwijst naar een oude legende die met deze specifieke plek verbonden is.

Het terrein is vrij toegankelijk te voet, hoewel sommige delen ongelijk terrein hebben waar oude resten zichtbaar zijn. Een bezoek op een doordeweekse dag is doorgaans rustiger, waardoor het gemakkelijker is om op eigen tempo door de oudere delen van het terrein te lopen.

De droogtelegende van 731 eindigt met de kleine draak van het Inba-meer die in drie delen werd gesplitst: zijn kop werd begraven bij Ryūkaku-ji, zijn romp bij Ryūfuku-ji in Inzai en zijn onderlijf bij Ryūbi-ji in Sōsa. Drie afzonderlijke tempels, niet drie zones van één terrein, dragen de naam van de draak.