高根島灯台, 19e-eeuwse stenen vuurtoren op Takane-eiland, Japan.

De vuurtoren van het eiland Takane is een stenen vuurtoren op de klif Oshiyose-hana aan de noordpunt van het eiland Takane in de Geiyo-eilanden, prefectuur Hiroshima. Hij werd in maart 1993 verbouwd en is een van de negen vuurtorens die in de Meiji-periode werden gebouwd voor de kustroutes door de Seto-binnenzee die de snelle stroming van de Kurushima-zeestraat vermeden.

Op 15 mei 1897 werd de vuurtoren voor het eerst ontstoken; hij was een van de negen die in de Meiji-periode op de Geiyo-eilanden werden gebouwd om de kustvaart te leiden die de snelle stroming van de Kurushima-zeestraat vermeed. In april 1913 stopte hij als vuurtoren en werd een getijdestroomsignaaltoren. In september 1953 werd hij geëlektrificeerd en hervatte de vuurtorendienst, in maart 1959 geautomatiseerd en in maart 1993 verbouwd.

De vuurtoren is een van de negen die in de Meiji-periode op de Geiyo-eilanden werden gebouwd voor de kustvaart die de snelle stromingen van de Straat van Kurushima vermeed. In 1913 stopte hij als vuurtoren en werd een getijdestroomsignaal, waarna hij in 1953 de vuurtorendienst hervatte. Hij staat op de lijst van Japan's 50 geselecteerde vuurtorens.

De vuurtoren staat op de klif Oshiyose-hana aan de noordpunt van het eiland Takane, in de Geiyo-eilanden van de Seto-binnenzee. De toegang is te voet; het terrein is ongelijk en winderig, dus stevig schoeisel is aan te raden. De toren werd in 1993 verbouwd en werkt automatisch en onbemand.

De vuurtoren werd gebouwd als een van de negen vuurtorens van de Geiyo-eilanden voor de kustvaart die de snelle stromingen van de Straat van Kurushima vermeed. In april 1913 buiten werking gesteld, diende hij als stroomseintoren tot de elektrificatie in september 1953 de vuurtorenfunctie herstelde.