Chōkō-dō, Boeddhistische tempel in Shimogyō-ku, Japan.

Chōkō-dō is een boeddhistische tempel in het stadsdeel Shimogyō-ku van Kyoto, Japan, bestaande uit meerdere traditionele houten gebouwen die verbonden zijn door overdekte gangen. Het complex ligt in een rustige buurt, op een korte wandelafstand van de grote heiligdommen van Nishi Honganji.

De Chōkō-dō begon als particuliere boeddhahalle van de afgetreden keizer Go-Shirakawa. In 1183 verhuisde hij naar de residentie Rokujō-dono van Taira no Nariakira, bracht zijn beelden daarheen en gaf het gebouw de naam Chōkō-dō. In 1191 schonk hij de hal 89 domeinen in 42 provincies, die overgingen op zijn dochter prinses Kinshi en bekend werden als de Chōkō-dō-landgoederen. Na branden in 1188, 1208, 1222, 1273 en 1277 werd de hal verplaatst en in 1588 bij Toyotomi Hideyoshi's herordening van Kyoto op de huidige plek gebracht. De huidige gebouwen dateren van de herbouw na de brand van 1864.

De naam Chōkō-dō duidde oorspronkelijk een hal aan voor het uitleggen van de Lotussoetra en het aanroepen van Amida; meerdere hallen droegen die naam, die van de afgetreden keizer Go-Shirakawa werd de bekendste. De tempel behoort tot de school Seizan Jōdo-shū en eert hem: in de Mieidō wordt een houten zittend portret van de afgetreden keizer bewaard. De hoofdafbeelding is een groep van Amida met twee begeleiders.

De tempel is het gemakkelijkst te voet te bereiken vanaf de heiligdommen van Nishi Honganji, wat een natuurlijk vertrekpunt biedt voor het bezoek. 's Ochtends gaan geeft de beste kans om de gebouwen te zien zonder veel andere bezoekers.

De naam van de tempel was oorspronkelijk een algemene term, Hokke Chōkō Mida Zanmai-dō, voor kapellen waar de Lotussoetra werd onderwezen en Amida werd aangeroepen; er bestonden meerdere. Die van de afgetreden keizer Go-Shirakawa werd de bekendste, zodat „Chōkō-dō” deze ging aanduiden. De bijbehorende landgoederen, het Chōkō-dō-ryō, telden ooit ongeveer 200 bezittingen en gingen over naar de Jimyōin-lijn.