Teppōzu Inari Shrine, Inari-schrijn in Chūō, Tokio, Japan

Teppōzu Inari-jinja is een shinto-heiligdom in het stadsdeel Chūō-ku van Tokyo, Japan. Het beslaat een klein perceel in een stedelijk blok en volgt de klassieke indeling van een Inari-heiligdom, met een torii-poort, een geplaveide toegangsweg, een reinigingsbak en een hoofdzaal voor gebeden.

Gesticht in 841, toen bewoners van Sakurada in het district Ebara Inari als hun beschermgod vereerden, volgde het heiligdom de landaanwinning aan de inham en werd het in 1868 naar de huidige locatie verplaatst. De grote Kantō-aardbeving van 1923 richtte zware schade aan, en de hoofdhalle en de kagura-hal werden vanaf 1935 herbouwd. Het doorstond de luchtbombardementen op Tokio in 1945 en behoudt zijn vorm uit het vroege Shōwa-tijdperk.

In de late Edoperiode heette het heiligdom Minato-jinja, en Utagawa Hiroshige beeldde het af in zijn Honderd beroemde gezichten op Edo onder de titel "Teppozu Inari Bridge Minato Shrine". De parochie omvat 17 buurtverenigingen, waaronder delen van Ginza; de theaters Kabukiza en Shimbashi Enbujo horen erbij. Het Yayoi-genootschap, opgericht in 1998, liet de mikoshi-optocht herleven.

Het heiligdom ligt in een dichtbebouwde stadswijk in Chūō-ku en is gemakkelijk te bereiken via naburige metrostations. Voordat u het hoofdgedeelte betreedt, is het gebruikelijk uw handen te spoelen bij het reinigingsvat, en nabij de hal wordt stilte op prijs gesteld.

Op het terrein staat de enige Fujizuka van de wijk Chūō, in 1790 opgeworpen uit lava van de Fuji, met een klein Sengen-heiligdom op 5,4 m hoogte. Hij werd vijf keer binnen het terrein verplaatst, in 1870, 1874, 1885, 1928 en 1936, en is alleen op 1 juli te beklimmen, wanneer het bergseizoen begint.