Kamakazu ise-daijingū, Shinto-schrijn in Japan

Kamakazu ise-daijingū is een klein shintoïstisch heiligdom in Asahi met traditionele houten structuur en eenvoudige versieringen. Het terrein is omgeven door bomen en bevat stenen lantaarns en kleine beelden die een kalme en ordelijke sfeer creëren.

Gesticht in 1671 door Umetani Sachūdayū Nagashige, priester van het innerlijke Ise-heiligdom, werd het heiligdom gebouwd nadat zijn gebeden een kanaal naar de Stille Oceaan openden en de Tsubakiumi-moerasvlakte met 80.000 koku rijstvelden kon worden drooggelegd; het werd hun beschermheilige. In 1735 bouwde een timmerman uit Ise de hal naar het voorbeeld van het innerlijke heiligdom, maar de autoriteiten van Ise maakten bezwaar en het gebouw werd afgebroken; de huidige hal is een latere vervanging. In 1928 werd het tot gōsha verheven.

Op 27 en 28 maart wordt in de kagurahal het Kamakazu no kagura opgevoerd, een twaalfdelige Shimōsa-kaguracyclus die sinds 1756 bestaat en in 1965 werd aangewezen als immaterieel volkscultuurgoed van de prefectuur Chiba. Tot de stukken behoren Sarutahiko, Uzume, Okame, Chikarao, Hachiman, de veldgod en Tai-tsuri. Kinderen dansen ook shide- en waaierdansen.

De Kamakazu ise-daijingū ligt op 15 minuten lopen van station Higata aan de Sōbu-hoofdlijn van JR East. Het jaarlijkse feest vindt plaats op 27 en 28 maart, wanneer de kagura wordt opgevoerd in de kagurahal van het heiligdom.

De kagura van het heiligdom, opgevoerd tijdens het jaarlijkse feest op 27 en 28 maart, wordt sinds 1756 overgeleverd en werd in 1965 aangewezen als immaterieel volkscultuurgoed van de prefectuur Chiba. Het twaalfdelige Shimōsa-repertoire omvat Sarutahiko, Uzume, Okame en Taitsuri; kinderen dansen ook de Shide- en Sensu-dans.