諫早神社, Shinto-schrijn in Japan

Het Isahaya-heiligdom is een Shinto-tempel gebouwd in de Shinmei-zukuri-stijl, met eenvoudige houten structuren en schone lijnen. De gronden bevatten een hoofdgebedshal, hulpschrijnen, stenen paden en oude bomen die een vredige omgeving creëren.

Het heiligdom werd in 728 gesticht en dient de regio meer dan 1400 jaar als plaats van verering. Het heeft zijn rol als lokale beschermgod door verschillende historische perioden behouden.

De schrijn heette tot 1868 Shimensha; de door Meiji bevolen scheiding van shinto en boeddhisme maakte toen de tempel Shōgon-ji los, waarvan het hoofdbeeld naar een nabije tempel werd overgebracht. Op het terrein staan nog bijschrijnen voor Sarutahiko, Hachiman, Inari en Tenman, plus een Goreibyō en een Taishidō.

Het heiligdom ligt op korte afstand van het treinstation en biedt parkeerplaatsen voor bezoekers. De gronden zijn goed onderhouden met duidelijke paden en basisfaciliteiten zijn duidelijk gemarkeerd.

De heilige kamferbomen van het heiligdom zouden zijn geplant door de monnik Gyōki, die de plek in 728 stichtte. In 1966 werd het bosje aangewezen als natuurmonument van de prefectuur Nagasaki onder de naam 'Kamferbomen van het Isahaya-heiligdom'.