Suwa Shrine, Shinto-schrijn in Japan

Suwa Shrine is een klein shintoïstisch heiligdom in Minami-Alps met eenvoudige houten structuren tussen oude bomen en gemarkeerd door stenen lantaarns en traditionele poorten. De plek omvat een gebedshal waar bezoekers offeringen achterlaten en bidden, met onderhouden paden die door het rustige terrein lopen.

Volgens de Kai Kokushi verleende Tokugawa Iemitsu het heiligdom in de Keian-periode (midden 17e eeuw) een grondbezit met rood zegel van ongeveer 2 koku 2 to en 940 tsubo grond. In 1873 werd het ingedeeld als gōsha, een districtsheiligdom. Een houten beeld op het terrein dateert van de herbouw van de hoofdhalle in 1409.

De naam van het heiligdom komt van Suwa in Shinano, het thuisland van de hoofdgodheid Takeminakata-no-Mikoto, die hier samen met Ōkuninushi en Sukunabikona wordt vereerd. Op het terrein staan bijschrijnen voor Kotohira, Mitsumine, Hachiman en Kokage; de laatste eert de zijdegodheid, een spoor van de plaatselijke zijderupsenteelt. In het vroege voorjaar dient de oude treurkerselaar ten westen van het erf, Higan-zakura genoemd, samen met de esdoorn ten oosten als richtpunt voor het boerenwerk.

Het heiligdom staat in de bergnederzetting Kuruwada aan de rand van Minami-Alps, niet in het stadscentrum. Een deel van het terrein is ingericht als landelijk park en het zomerfeest vult het erf. De Edohigan-kers en de esdoorn aan de oostkant dienen de bewoners als richtpunt voor het boerenwerk.

Het heiligdom bewaart een godenbeeld in hofkleding dat door een inktopschrift op 1409 wordt gedateerd, toen de hoofdschrijn werd herbouwd; sinds 1965 is het provinciaal cultureel erfgoed. Ten westen van het terrein staat een Edo-higankers van 15 m hoog, 2,8 m stamomtrek en 16 m kroonbreedte, sinds 1987 een gemeentelijk natuurmonument.