Kamo-jinja, Shinto-heiligdom in Murotsu, Tatsuno, Japan

Kamo-jinja is een Shinto-heiligdom in Tatsuno gelegen op rustige gronden met eenvoudige, goed onderhouden gebouwen en nette paden. De site beschikt over kleine beelden, offertafels en traditionele houten structuren die de bescheiden maar zorgvuldig onderhouden uitstraling bepalen.

In de Heian-periode werd het heiligdom een direct mikuriya-land van het Kamowakeikazuchi-jinja, waardoor zijn oorsprong aan dat heiligdom in Kyoto verbonden is en niet aan paarden of landbouw. De hoofdhalle is een drieruimige nagare-zukuri-constructie uit 1699 (Genroku 12), en de overige gebouwen op het terrein dateren uit dezelfde tijd. Acht bouwwerken, waaronder de hoofdhalle, zijn aangewezen als Belangrijke Culturele Bezittingen van Japan.

Het heiligdom heet ook Muromyōjin; de naam verwijst naar het Kamo Wakeikazuchi-heiligdom in Kyoto, waarvan het in de Heian-periode direct mikuriya-land werd. Het aprilfeest Koshōgatsu omvat het gezongen offer hōnori uta, immaterieel volkscultuurgoed van de prefectuur. Een sagopalm op het terrein markeert de noordgrens van de wilde plant in Japan.

Kamo-jinja ligt op de Myōjin-yama in Murotsu (Mitsu-chō, Tatsuno, prefectuur Hyōgo), aan Murotsu 74. De dichtstbijzijnde spoorverbinding is station Sanyō-Aboshi van de Sanyō Electric Railway, ongeveer 20 minuten met de auto. Het heiligdom wordt ook vermeld nabij de haven van Murotsu, het volksmuseum van Murotsu, de pruimenboomgaard Ayabe-yama en het strand van Shinmaiko.

De palmvaren van het heiligdom is de noordelijkst in het wild groeiende van de Japanse archipel en is een cultureel goed van de prefectuur. Philipp Franz von Siebold bezocht hem tijdens zijn reis naar Edo en prees het uitzicht op de Harima-zee vanuit het verblijfspaviljoen.