Kisakata

Kisakata is een beschermd natuurgebied in het westen van Nikaho met rijstvelden, dennenbossen en verschillende kleine eilanden die oprijzen uit het vlakke land. Het beschermde gebied beslaat een voormalig lagunegebied langs de Japanse Zee met uitkijkpunten en gemarkeerde paden tussen de heuvels.

Een lagune vulde het gebied tot 1804, toen een aardbeving de zeebodem optilde en het water terugduwde. Het nieuwe land werd gebruikt voor landbouw, terwijl de voormalige eilanden als lage heuvels tussen de velden bleven bestaan.

De dichter Matsuo Basho reisde in 1689 door de regio en schreef verzen over het landschap die later in zijn reisdagboek werden opgenomen. Zijn beschrijvingen vangen de baai en haar eilanden in beelden die vandaag nog steeds bekend zijn in de Japanse literatuur.

De uitkijkpunten geven een overzicht van de velden en verspreide eilandheuvels, die het gemakkelijkst te herkennen zijn bij helder weer. Verschillende verharde paden verbinden de belangrijkste uitkijkpunten en lopen door dennenbossen en landbouwgrond.

De acht heuvels die nu oprijzen uit het landbouwgebied waren ooit eilanden die in een ondiepe baai stonden. Hun indeling en onderlinge afstand tonen nog steeds hoe de waterwegen tussen hen doorliepen.